سرگشتگي در دنياي كافكا
فرانتس كافكا امروز 124 ساله شد. ماركز نويسنده بزرگ آمريكايلاتين اعتراف ميكند در 19 سالگي و بعد از خواندن كتاب «مسخ» فرانتس كافكا تصميم گرفته نويسنده شود.
ميلان كوندرا، هم به اينكه هموطن كافكاست، هميشه افتخار كرده است.
صادق هدايت هم همانقدر كه از كافكا تاثير گرفت در معرفي او به فارسيزبانان كم نگذاشت و حق ادا كرد.
اينگونه است كه فرانتس كافكا از بزرگترين نويسندگان قرن بيستم ميشود. او كه پيش از مرگ نابودي دست نوشتههايش را از دوستان طلب ميكند، اما بعد از مرگ ديگر مجالي نيست تا دست به دست شدن كتابهايش را ببيند.
كافكا كه زماني «گوستاو فلوبر» و «سورن كييركه گور» را ميستود، ديري نگذشت كه خود ستوده شد و ردپاي شوخ طبعي سوررئاليستياش در آثار بزرگان ادب برجاي ماند. كافكا انسان بيوطني است كه همهجا ميتواند وطن او باشد؛ انساني سرگشته كه براي ما ايرانيها، «هدايت»، ترجماني «صادق» از اوست.